گفتم که خطا کردی و تدبیر نه این بود گفتا چه توان کرد که تقدیر چنین بودگفتم که خدا داد مرادت به و

بی تو شکوفه های سحر وا نمی شودباز آ که شب بدون تو فردا نمی شود قفل دری که بین من و دست های توستدر غایت سیاهی شب وا نمی شود ورد من است نام تو هر چند گفته اندشیرین دهن به گفتن حلوا نمی شود&nbs